مقاومت اکوسیستم در برابر توالی و همچنین مقاومت آن در برابر تبدیل شدن به "غیر اکوسیستم" را پایداری اکوسیستم می گویند. به طور کلی، پایداری اکوسیستم به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ هر عاملی که عوامل زنده اکوسیستم را تحدید کند و یا باعث تغییر عوامل غیر زنده اکوسیستم شود، ممکن است باعث توالی گردد؛ مثلا اکوسیستم جنگل وابسته به بارش است؛ اگر بارش به مدت طولانی قطع شود، ممکن است جنگل نابود شود. بعضی اکوسیستمها در برابر توالی مقاومت کمی نشان می دهند؛ مثلا آکواریومی که یک نوع ماهی دارد و جاندار دیگری در آن زندگی نمی کند را در نظر بگیرید؛ اگر ماهیان این آکواریوم به یک بیماری کشنده مبتلا شوند و بمیرند، دیگر اکوسیستمی نخواهیم داشت. برخی اکوسیستمها نیز در برابر توالی مقاومت زیادی نشان می دهند؛ در جنگل انواع زیادی از جانوران زندگی می کنند؛ با انقراض نسل یک حیوان، اکوسیستم جنگل به اکوسیستم دیگری تبدیل نمی شود ( هر چند به اکوسیستم یاد شده آسیب می رسد ).

در اقیانوس تعداد بیشماری موجود زنده وجود دارند، اگر بعضی از این موجودات منقرض شوند، باز هم تعداد زیادی جاندار در اقیانوس باقی می مانند. با توجه به این مطلب، و اینکه آب برای ادامه زندگی ضروری است، به نظر من، اقیانوس پایدارترین اکوسیستم می باشد.